Eurovisie Songfestival is terug met high camp, gekke capriolen en queer mijlpalen

Eurovisie Songfestival is terug met high camp, gekke capriolen en queer mijlpalen

Na 66 jaar van high camp en brutale queerness, zou je kunnen denken dat er voor artiesten op het Eurovisie Songfestival niet veel meer te doen is dat nog niet eerder is gedaan.

Je zou het mis hebben.

Zelfs in de aanloop naar de grote Eurovisie-finale van 2022 op zaterdag in Turijn, Italië, zijn deze week al twee queer-mijlpalen gemarkeerd. Toen het IJslandse trio Systur dinsdag hoorde dat ze de eerste halve finale hadden gehaald, zwaaiden ze trots met de transgender vlag naast die van hun land.

Tijdens de tweede halve finale op donderdag plantte San Marino-zanger Achille Lauro de eerste man-man-kus midden in het Eurovisie-optreden vierkant op de lippen van zijn gitarist.

Achille Lauro en Boss Doms van San Marino
Achille Lauro en Boss Doms van San Marino kussen donderdag.Filippo Alfero / Getty Images

En dan hebben we het nog niet eens over de gekke toneelgimmickry die het kenmerk is van Eurovisie, dat dit jaar al onverwachte primeurs heeft gehad, zoals handen wassen onder toezicht van monniken (Servië), wolvenmaskers aantrekken (Noorwegen) en rijden op een mechanische stier (alweer San Marino).

Van Dana International uit Israël tot Conchita Wurst uit Oostenrijk tot Duncan Laurence uit Nederland, LGBTQ-artiesten zijn altijd hartelijk omarmd op Eurovisie. Vorig jaar bestond een recordaantal van vijf acts in de grandfFinal geheel of gedeeltelijk uit onze queer-artiesten – waaronder winnaars Måneskin uit Italië, met biseksueel lid Victoria De Angelis en ‘seksueel vrij’ lid Ethan Torchio.

De grote Eurovisie-finale van dit jaar op zaterdag zal twee queer-acts bevatten – de eerder genoemde Systur uit IJsland en de Australische Sheldon Riley – en optredens van verschillende andere deelnemers zullen krachtige goedkeuringen van queer-seksualiteit uitstralen.

Subwoofer
Subwoofer treedt dinsdag op namens Noorwegen.Marco Bertorello / AFP – Getty Images

Het extravaganza wordt ook gehost door twee geliefde homosterren: zangeres Mika, die vanuit Turijn live zal zijn als gastheer voor het wereldwijde publiek, en Olympian die NBC-commentator Johnny Weir wordt, die de exclusieve Amerikaanse feed van de uitzending zal verzorgen op Pauw. (NBC News en Peacock zijn eigendom van Comcast-NBCUniversal.)

Systur zal zaterdag als eerste de Eurovisie Grand Final markeren, als een groep die zowel een lesbienne als de moeder van een transgenderkind tot haar leden rekent. De band van zusters is een fervent pleitbezorger voor transkinderen in hun thuisland.

“Toen mijn kind uit de kast kwam als transgender realiseerde ik me pas dat niet iedereen daar open voor stond, omdat ik het accepteerde en eigenlijk blij was dat mijn kind zich kon losmaken van de ketenen waaronder hij had geleefd,” Sigga Eyþórsdóttir vertelde de Australische podcast JOYEurovision. “Ik realiseerde me hoeveel transkinderen en transpersonen er last van hebben dat ze hun geslacht niet kunnen uiten, en dat brak echt mijn hart.

Ze voegde eraan toe: “Ik kwam in contact met de transgemeenschap in IJsland en vroeg: ‘Hoe kan ik jouw stem zijn?’ En ze zeiden: ‘Vertel de ouders gewoon dat ze moeten doen wat je hebt gedaan: accepteer je kinderen en houd onvoorwaardelijk van ze.’”

leden van Systur
Leden van Systur uit IJsland met de transgendervlag in de hand als ze zondag aankomen voor de openingsceremonie van het Eurovisie Songfestival. Marco Bertorello / AFP – Getty Images

Systur’s songfestivalinzending voor folkballads, “Með hækkandi sól” (“Met de rijzende zon”), is een ode aan de belofte van de warmte en het licht van de zon die de koude duisternis van de winter overwint.

De tekst van het lied van de Australische deelnemer Sheldon Riley, “Not the Same”, viert ook het licht dat schijnt door een gebroken duisternis – en heeft zo’n sterke weerklank gevonden bij sommige LGBTQ-fans dat het lied wordt geprezen als een homohymne.

“Ik heb nooit echt de bedoeling gehad dat het een anthem zou worden”, zegt Riley tegen OUTtv in Nederland. “Voor mij was het gewoon een nummer dat ik schreef toen ik 15 was.

“Ik kreeg voor het eerst de diagnose Asperger toen ik zes was, maar groeide ook op in een zeer religieus en gereserveerd gezin”, legde hij uit. “Dus het idee om homo te zijn en al die dingen te zijn waar Eurovisie zo trots op is, was niet acceptabel voor mij, het was gewoon dit ding waar constant voor werd gebeden. ‘We bidden dat Sheldon een echte man zal zijn; we bidden dat Sheldon geen homo zal zijn, hetero zal zijn, een vrouw zal hebben, kinderen zal krijgen. We zullen gewoon constant blijven bidden om iets aan je te herstellen.’”

Leave a Reply

Your email address will not be published.