Half Moon Resort is voor Jamaicaanse dromen

Half Moon Resort is voor Jamaicaanse dromen

Paarden in kristalhelder water, witte zandstranden, rum en suiker geserveerd in een kokosnoot: dit is de idyllische belofte van Jamaica, het 3e grootste eiland in het Caribisch gebied en een eiland dat jaarlijks door meer dan 4 miljoen toeristen wordt bezocht. Het is een belofte die zeker wordt nagekomen als je verblijft in Half Moon, het 400 hectare grote resort dat aanspraak maakt op bijna twee mijl van het glinsterende zand en water van Montego Bay. Ik heb dit voorjaar Jamaica bezocht om het hele eiland te bekijken, en de 70-jarige Half Moon is om een ​​aantal redenen een bekende must-stay op het eiland.

De enorme omvang van Half Moon en zijn voorzieningen is reden genoeg dat veel stellen en gezinnen zich niet veel van het pand wagen. Met drie kilometer aan een wit privézandstrand, een manege, 11 verlichte tennisbanen en een 18-holes wedstrijdgolfbaan, blijven de meeste gasten actief op het terrein. Ik was het meest onder de indruk van de enorme, moderne fitnessruimte, compleet met een spinroom en vriendelijke bedienden die water bijvullen en gezonde snacks aanboden. Een ‘kinderdorp’, netjes verstopt achter de gymzaal, geeft zelfs de allerkleinsten (3-12 jaar) een plek om te spelen.

Ik was blij dat er zoveel activiteiten in Half Moon waren, aangezien de vier restaurants in Half Moon, en met name twee, uitstekend zijn en de moeite waard zijn om een ​​sterke eetlust op te bouwen. Het eerste restaurant, Delmare, combineert de Jamaicaanse keuken met klassieke Italiaanse gerechten en won vorig jaar de prijs “restaurant van het jaar” van een lokale krant. Executive Chef Claudio Facchinetti, een Italiaan die jaren geleden verliefd werd op Jamaica, wil het restaurant, evenals de Jamaicaanse en Italiaanse keuken, verder verheffen dan die van respectievelijk gemarineerde kip en pasta. Sinds zijn aankomst vier jaar geleden in Half Moon, lijkt Facchinetti goed op weg om van Delmare een “top vijf restaurant in het Caribisch gebied” te maken. Een opvallend kenmerk van het dinermenu is de Jasper-oven (een halve grill, halve oven) die lokaal gevangen snapper, zeeduivel en ander vlees serveert, allemaal geserveerd met Panzanella-salade, een klassieke, lichte Toscaanse gesneden salade die Facchinetti heeft geperfectioneerd. Een ander hoogtepunt op zich is de Spaghetti Neri Alla Scogliera, een visueel boeiend pastagerecht met “spaghetti” van inktvisinkt en een overvloed aan zeevruchten met levendige rode tomaten.

Naast Delmare heeft Half Moon nog een ander must-do restaurant, Sugar Mill Restaurant. Het duurt vijf minuten rijden van de hoofdlobby om de drukke straat over te steken om bij Sugar Mill Restaurant te komen, maar als je eenmaal de oorsprong van het restaurant kent, is de locatie “buiten het terrein” absoluut logisch. Het restaurant, nu meer dan 50 jaar oud, omhelst een echte suikermolen die nog steeds overeind staat uit 1676. ‘s Avonds draait de molen water en zorgt voor een complementaire soundtrack voor de krekels en kikkers die in de dichte berghelling in de buurt leven. Samen met talloze kaarsen en lichtslingers is de hele setting in het Sugar Mill Restaurant volkomen betoverend. Maar in tegenstelling tot “toeristische” restaurants die afhankelijk zijn van visuele spektakels ten koste van het serveren van fatsoenlijk, goed eten, is de keuken van Sugar Mill Restaurant opmerkelijk verheven. De pompoen- en witte bonensoep evenals de gemarineerde kiprolletjes gevuld met Cho Cho en Papaya slaw zijn uitstekend, net als de broodvisgnocchi en vullende “yardman” (jargon voor Jamaicaans) stoofpotje met gouden weegbree-beignets en gevulde jalapeño-pepers. Christopher Golding, Chef de Cuisine van Sugar Mill voor meer dan 13 jaar, is net zo op zijn spel als Chef Facchinetti aan de overkant van de straat.

Als je niet aan het eten of spelen bent, biedt Half Moon een aantal geïnspireerde ruimtes om van te genieten. Mijn kamer, een van de Hibiscus-kamers die direct aan het strand ligt, was prachtig ingericht met grillige schilderijen van de West-Indische (Jamaicaanse geboren) kunstenaar Shane Aquart en strohoeden en goederen gemaakt door Jamaicaanse vrouwen uit Beenybud. Buiten kon ik genieten van het bijna neonblauwe, glinsterende water of terugduiken voor een buitendouche, in de schaduw van massieve palmen en varens direct vanuit de badkamer. Een tropische buitendouche heeft iets toegeeflijks. Een manier om zo’n douche bij Half Moon te overtreffen, is door een massage boven het water in een van de twee Jatoba-houten bungalows, die deel uitmaken van de Fern Spa van het resort.

Na een massage op een middag ging ik bij Half Moon’s General Manager, Shernette Crichton, voor een ijsthee. Warm en elegant, Crichton straalt de uitstraling van een herstellende, luxe vakantie uit. Ze wil dat Half Moon ‘het BESTE resort in het Caribisch gebied’ wordt. Met zo’n reeks voorzieningen, keukens door toegewijde chef-koks en een ongerept stuk onroerend goed, zou Half Moon zo’n titel heel goed kunnen bezitten.

Leave a Reply

Your email address will not be published.